تیتر خبرها

تا انتفاضه سوم فلسطین

نباید مجالی به اوهام و بهانه جویی ها به پشتیبانی وعده های آمریکایی و اظهار تأسف اروپاییان داده شود. پیمودن راه انتفاضه به خودی خود موضع رسمی فلسطینی را از سقوط حفظ می کند و زمام امور را به دست ملت فلسطین و نیروهای ملی و اسلامی آن می سپارد و از افتادن دولت های عربی به گرداب نیز جلوگیری می کند.

تمامی دلایل و توجیهاتی که برای رسیدن به موضع واحد گروهی در بین فلسطینیان برای اعلان آتش بس و اجرای آن پیدا می شود، یکی پس از دیگری در حال از بین رفتن است. گفته می شود که آتش بس از سوی فلسطینیان کابینه شارون را قانع خواهد کرد که در راه سازش گام بردارد؛ زیرا درغیر این صورت از سوی آمریکا و اروپاییان تحت فشار واقع خواهد شد و مجبور می شود که مذاکراتی را بپذیرد که حداقل شروط فلسطینی عربی را تحقق می بخشد و از این جاست که حمله تبلیغاتی و سیاسی گسترده ای را آغاز کرده است به این امید که عملیات سازش از سر گرفته شود. بخشی از این حمله تبلیغاتی به منظور اجرای آتش بس و بخشی نیز به منظور گمراه کردن ساده لوحان یا ترجیح امیدها به حساب واقعیت ها صورت می گیرد.

طبیعی است که اغلب گروه های فلسطینی از جمله حماس و جهاد اسلامی با این دلایل و توجیهات قانع نمی شوند بلکه تنها به یک دلیل و آن هم به خاطر پرهیز از دودستگی در داخل فلسطین مادامی که رهبران تشکیلات(رهبران فتح) بر آتش بس پافشاری می کنند و نیز پرهیز از اختلاف مصر با فلسطین مادامی که دولت مصر بر تحقق آتش بس اصرار می کند، آن را پذیرفته اند. بنابراین موضعگ یری گروه های فلسطینی دلایل و توجیهات خاص خود را دارد. از سوی دیگر گروه های فلسطینی اطمینان دارند که شارون این آتش بس را خواه با ادامه تعقیب و دستگیری و ترور یا با مذاکرات بی نتیجه و بیهوده در زمینه تسلیم برخی از شهرها یا از طریق ادامه احداث دیوار حایل و گسترش شهرک های صهیونیست نشین و یهودی کردن قدس نقض خواهد کرد.

بدین ترتیب وقایع بعد از اعلام آتش صحت مطالب فوق الذکر را بیش از آنچه انتظار آن می رفت، آشکار ساخت. از یک سو عملیات تحریک آمیز در ایست های بازرسی، یورش ها، ترور ها و بازداشت ها متوقف نشده است کما اینکه در چندین مکان در کرانه باختری مشاهده گردید و از سوی دیگر عملیات گسترش مرزهای قدس بزرگ به منظور الحاق شهرک صهیونیست نشین معالیه ادومیم به آن و گسترش آن به سوی مرزهای رود اردن که کرانه باختری را به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم می کند، ادامه یافته است.

همزمان با این اقدامات تلاش هایی برای یهودی کردن قدس قدیمی صورت گرفته است که اماکن مقدس با ساختمان ها و محله های “اسرائیلی ” اطراف آن محاصره شده است. اتفاق خطرناک تر زمینه سازی برای یورش به مسجد الاقصی به هدف تقسیم آن است کما اینکه این عمل با مسجد ابراهیمی در الخلیل نیز صورت گرفت. صهیونیست ها می کوشند با این اقدامات راه را برای ساخت معبد دروغین هموار سازند که کسی باور نمی کند آنچه در حال وقوع است کار گروه های تندرو باشد؛ زیرا همان طوری که ایهود باراک در کنفرانس کمپ دیوید اعلام کرد این اقدام جزو سیاستی است که “اسرائیل” رسماً آن را اعلام کره است. تسریع در ساخت واحدهای مسکونی در شهرک های صهیونیست نشین و ادامه احداث دیوار حایل و تکمیل آن نیز به این اقدامات اضافه می شود.

همه دلایل بی گمان این نکته را متذکر می شوند که همه دلایل و توجیهاتی که برای آتش بس اعلام شده است بی اساس است و شارون می خواهد از این آتش بس برای تحقق آنچه نتوانسته است با قدرت نظامی به دست آورد، استفاده کند. آمریکا ابتدا در زمینه موضع گیری در برابر این مخمصه آشکار دچار تزلزل شد، سپس به خود آمد و از شارون و اقدامی که انجام می دهد، حمایت کرد و بدین ترتیب پایه اساسی این دلایل و توجیهات فرو ریخت.

اما اروپاییان چنین نشان دادند که رنجیده خاطر شده اند، اما تحرکی از خود نشان ندادند. شارون انتظار بیشتری از جامعه اروپا نداشت و شاید آن را برای فروکش کردن عکس العمل فلسطینی عربی مفید می دانست.

از این رو این سئوال مطرح می شود که اگر کارها این گونه پیش برود چه باید کرد؟ پاسخ ساده است، باید این حقیقت آشکار شود که اسبابی که آتش بس برای آن برپا شده است، متزلزل ا ست. جنگ ادامه می یابد حتی بدون تیراندازی از سوی شارون و بوش و گرنه چه معنی دارد که یهودی کردن قدس و توسعه شهرک های صهیونیست نشین و نیز ساخت دیوار حایل ادامه یابد؟ اما پس از آن موضع گیری ها، فلسطینیان باید انتفاضه ای آرام و مسالمت آمیز را از طریق، اعتصابات، تظاهرات، خودداری از شرکت در مذاکرات بی نتیجه ادامه دهند و دولت های عربی به ویژه مصر نباید در این انتفاضه تردیدی به خود راه دهند و اعلام کنند که وعده های آمریکایی پوشالی بوده و ماهیت آن روشن شده است. نباید مجالی به اوهام و بهانه جویی ها به پشتیبانی وعده های آمریکایی و اظهار تأسف اروپاییان داده شود. پیمودن راه انتفاضه به خودی خود موضع رسمی فلسطینی را از سقوط حفظ می کند و زمام امور را به دست ملت فلسطین و نیروهای ملی و اسلامی آن می سپارد و از افتادن دولت های عربی به گرداب نیز جلوگیری می کند.

منبع: روزنامه الشرق قطر

نویسنده: منیر شفیق

درباره ی مدیریت

مطلب پیشنهادی

انتفاضه فلسطین و بى ثباتى فزآینده در اسرائیل

نویسنده:محمد ستوده * مساله مشروعیت و امنیت اسرائیل از زمان تشکیل در سال ۱۹۴۸، همواره …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *