تیتر خبرها

شکنجه گاه ابوغریب رسواگر مدعیان حقوق بشر

مصاحبه فارس با یک زندانی ابوغریب

عکس‌های شکنجه‌گری ابوغریب نفرت نسبت به اشغالگران را شدیدتر می‌کرد

خبرگزاری فارس: یکی از قربانیان جنایات آمریکا در عراق می‌گوید: نیروهای آمریکایی نتوانستند با انتشار عکس‌هایی از به صلیب کشیده شدن و مورد شوک الکتریکی قرار گرفتن ما زندانیان در زندان ابوغریب عراقی‌ها را از مقاومت در برابر اشغالگری بازدارند .

به گزارش فارس، “ابوغریب ” نام زندانی است در ۳۲ کیلومتری غرب بغداد. این زندان ابتدا به دلیل جنایات صدام حسین دیکتاتور معدوم عراق و رژیم بعث در شکنجه و اعدام مخالفان بخصوص شیعیان، به شهرتی بین‌‌المللی رسید .
در سال ۲۰۰۴ میلادی و پس از اشغال عراق توسط اشغالگران آمریکایی، انتشار تصاویر و مقالاتی از شکنجه و آزار زندانیان عراقی توسط نظامیان آمریکایی در زندان ابوغریب، این زندان را مورد توجه و انتقادات فراوانی از سوی مجامع بین‌المللی قرار‌ داد.
علی قیسی ” از زندانیان معروف «ابوغریب» در گفتگو با خبرنگار بین‌الملل خبرگزاری فارس به بیان خاطرات چند ماهه خود از دوران سخت اسارت در این زندان مخوف پرداخته است.
عکس‌های شکنجه او به عمد از سوی اشغالگران منتشر شد، و وی در آن عکس‌ها به صورت برهنه به صلیب کشیده شده بود… وی اکنون ریاست انجمن (حمایت قربانیان زندانیان اشغالگران آمریکایی در عراق را برعهده دارد.

برای سوال اول، درباره فعالیت‌هایتان بگوئید، آقای علی قیسی کیست؟

من اکنون مؤسس و رئیس انجمن قربانیان زندان‌های اشغالگران آمریکایی در عراق هستم، در طی مدت حضورمان در زندان ابوغریب (با همبندان) قرار گذاشتیم که اگر به لطف خدا سالم از اسارت رها شدیم، انجمنی برای پیگیری امور بازداشت‌شدگان تاسیس کنیم و تمام هتک حرمت‌ها و شکنجه‌هایی را که در قبال اسرا می‌شود پیگیری و رصد کنیم؛ پس از آزادی، در تاریخ ۴/۴/۲۰۰۴ توانستیم موافقت رسمی (مجوز رسمی) انجمن را نیز کسب کنیم و تاکنون به فعالیت بپردازیم فعالیت انجمن شامل تمام مناطق و طوائف عراق است و هیچ‌گونه تبعیض طائفه‌ای یا قومی در فعالیت‌هایمان نداریم.

*آمریکایی‌ها برای بازداشت مردم عراق دلیل و مدرک نمی‌خواستند

درباره زمان و چگونگی دستگیری توسط نیروهای آمریکایی برایمان بگوئید؟

یک فرد عراقی برای اینکه از سوی اشغالگران آمریکایی بازداشت شود نیاز به دلیل و مدرک ندارد، از زمان اشغال عراق در ۲۰۰۳ برای تمام مردم عراق هر لحظه این امکان وجود دارد که با دلیل یا بدون دلیل از سوی اشغالگران آمریکایی و نیروهای متحد آن‌ها بازداشت شوند.

شما به طور مشخص چگونه بازداشت شدید؟

من در سال ۲۰۰۳ و در آغاز اشغال عراق برای انجام کارم، در حال رفتن به سوی مسجد در منطقه عامریه بودم، که نیروهای آمریکایی در آن منطقه و اطراف مسجد و خیابان‌های منتهی به مسجد کمین گذاشته بودند که مرا بازداشت کرده و به یکی از پایگاه‌های نظامی آمریکایی نزدیک به مسجد منطقه عامریه منتقل کردند و در روز دوم مرا به زندان ابوغریب بردند.

وقتی برای اولین بار در طول زندگی‌تان وارد زندان شدید چگونه احساسی داشتید؟

اگر انسان در اثر خطا یا جنایتی در شهر و سرزمین خود بازداشت شده، امری طبیعی و عادی است، اما اگر از سوی نیروهای مهاجم و اشغالگر به صورت غیرقانونی آن هم در زمانی که سازمان ملل هنوز اشغال عراق را به رسمیت نشناخته است، بازداشت شود، حقیقتا بسیار ناراحت‌کننده و وحشتناک است، پس از انتقال به ابوغریب، دوران شکنجه که برای چندین ماه تداوم یافت شروع شد، دورانی که شامل اجرای شدیدترین انواع شکنجه و تحقیر به روی زندانیان بود.

* آمریکایی‌ها قصد اهانت و تحقیر بازداشتی‌ها و نه بازجویی از آنها را داشتند

از شما چطور بازجوئی می‌کردند؟

جلسه اول بازجوئی بیشتر شامل تحقیر و اهانت و بازجویی همراه هتک حرمت بود. در واقع قصد آن‌ها تا آن حد که اهانت به انسان بود بازجوئی نبود، آن‌ها در آغاز دوران بازداشت (اسارت) با برهنه کردن زندانی و یا دست زدن به نقاط حساس بدن به بهانه جستجو و بازجوئی، قصد اهانت و تحقیر زندانی را داشتند.

زندگی روزمره در ابوغریب چگونه سپری می‌شد؟

پس از آزادی از زندان و تشکیل انجمن (حمایت از زندانیان) و اطلاع یافتن از قوانین و عهدنامه‌های مربوط به زندانیان، دیدیم که اشغالگران هیچکدام از آن‌ها را رعایت نمی‌کردند، آنها زندانیان را از خوابیدن منع می‌کردند، به آن‌ها غذا نمی دادند (گرسنگی می‌دادند)، به صورت ‌جمعی آن‌ها را شکنجه می‌کردند، آنها انواع شکنجه‌ها را در مورد زندانیان اجرا می‌کردند، در واقع در آنجا یک عملیات برنامه‌ریزی شده شکنجه جریان داشت، شکنجه‌ها حالت فردی، استثناء یا نتیجه‌ کار یک زندانبان نبود، بلکه کاملا برنامه‌ریزی شده بود.
در این اواخر کنگره امریکا از یک گزارش پرده برداشت که درباره تربیت افرادی خاصی برای شکنجه دادن در این زندان‌ها بود و آنچه که ما را متحیر کرد این بود که بازجویان ما وابسته به شرکت‌های امنیتی بودند که با بازجویانی که از نقاط مختلف دنیا استخدام شده بودند قرارداد بسته بودند؛ این بازجویان افرادی وحشی و قسی‌القلب بودند که بر ما انواع شکنجه‌ها و آزارهای و اهانت‌های جنسی و جسمی اجرا کردند.

* عکس‌های منتشر شده از زندانیان نفرت و نه ترس را در نیروهای مقاومت در برابر اشغالگری ایجاد کرده بود

داستان آن عکس‌های خارج شده (منتشر شده) از زندان ابوغریب که در آن‌ها شما به صورت مصلوب و معلق بودید چه بود؟

آن چه ما را واقعا ناراحت و متعجب کرد این بود که هر سرباز، بازجو و هر نیروی امنیتی که در زندان بود،‌ یک دوربین همراه خود داشت و در شرایط مختلف چه در حال بازداشت و شکنجه و غیر از آن از ما عکس می‌گرفتند. آن‌ها از این عکس‌ها احتمالا برای تهدید استفاده می‌کردند به این صورت که تهدید می‌کردند که آن عکس‌ها را در بین مردم منتشر خواهند کرد، در همان حال نیز عکس‌هایی از افراد مشخصی و مشهور را منتشر کنند تا جلوی شکل‌گیری و ادامه فعالیت نیروهای مخالف اشغال گرفته شود و آن‌ها را بترسانند (که چنین سرنوشتی خواهند داشت)، اما این کار اثر معکوس گذاشت و در نتیجه آشکار شدن نیت‌های حقیقی و قصد نیروهای اشغالگر ابزاری برای مقاومت در برابر اشغالگری و ایجاد یک موج نفرت و فشار شدید شد.

برای آگاهی خوانندگان، چه کسی آن عکس مشهور منتشر شده را از شما گرفت که شما در حالت برهنه و به صورت به صلیب کشیده شده و معلق بر روی یک در زندان بودید؟
این یکی از عکس‌هایی است که از من گرفته شده و منتشر شده است. من در چند عکس منتشر شده دیگر هم بودم و من تنها موردی که این وضع برای او پیش آمده بود نیستم، در آن با تعداد زیادی از دیگر برادران بودیم که آن‌ها را برای اعتراف تهدید به شوک الکتریکی می‌کردند، و درحالی که ما را بر صندوق فلزی قرار می‌دادند شوک الکتریکی می‌دادند.

این شکنجه چند بار بر روی شما اجرا شد؟
من به شخصه ۵ بار با شوک الکتریکی شکنجه شدم و من تنها فردی نبودم که این شکنجه را دیدم، بدترین شکنجه‌هایی که ما دیدیم، شامل آزار و اذیت جسمی و روحی، بازداشت خانواده‌هایمان و دادن گرسنگی و محرومیت از غذا، و اجبار به گوش دادن به موسیقی…. برای روزهای متوالی بود؛ آهنگ «بابیلون» یک گروه موسیقی خارجی بیش از همه استفاده می‌شد.

آیا در این شرایط (تحت این شکنجه‌ها) نیز از شما عکس می‌گرفتند؟
بله، آن جا بازجویان زنی بودند که در طی شکنجه حاضر می‌شدند، بعضی از آن‌ها را به نام صابرین، انجیلا و قرینر صدا می‌کردند.

* بیش از ۲۵۰ شکایت علیه شرکت‌های امنیتی همکار آمریکا اقامه کرده‌ایم

در خصوص پیگیری (تحت تعقیب قراردادن) شکنجه‌گران چه اقداماتی کرده‌اید؟
پس از تشکیل انجمن اقدام به ثبت (جمع‌آوری اسناد و مدارک) این ماجراها و جنایت‌های مرتکب شده علیه زندانیان و هتک حرمت‌های ضبط شده (تصاویر و فیلم‌های منتشر شده) کردیم و تاکنون توانسته‌ایم در آمریکا ۲۵۰ شکایت علیه شرکت‌های امنیتی همکار آمریکا اقامه کنیم و از برنامه‌های ما ایجاد مرکزی برای آماده‌سازی جسمی و روحی زندانیان و ادغام آن‌ها در جامعه هستیم، زیرا شکنجه‌ها، تحقیرها و اهانت‌ها علیه زندانیان موجب آثار شدید (روحی و روانی) می‌شود و آن‌ها را به افرادی سرخورده و ناتوان تبدیل می‌کند.

درباره ی مدیریت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *